เวลามสูตร
๑๐. เวลามสุตฺตวณฺณนา
[๒๐] ทสเม อปิ นุ เต คหปติ กุเล ทานํ ทิยฺยตีติ นยิทํ ภควา ภิกฺขุสํฆสฺส ทินฺนทานํ สนฺธาย ปุจฺฉติ. เสฏฺฐิสฺส หิ ฆเร ภิกฺขุสํฆสฺส นิจฺจํ ปณีตทานํ
@๒ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๓ ฉ.ม. วฏฺเฏตฺวา คจฺฉติ ทิยฺยติ, น ตํ สตฺถา น ชานาติ. โลกิยมหาชนสฺส ปน ทิยฺยมานํ ทานํ อตฺถิ, ตํ ลูขํ โหติ, เสฏฺฐิสฺส จิตฺตํ น ปีเณติ. ตํ ปุจฺฉามีติ ปุจฺฉติ. กณาชกนฺติ สกุณฺฑกํ ภตฺตํ, สกุณฺฑเกหิปิ กณิกตณฺฑุเลเหว ปกฺกํ. พิฬงฺคทุติยนฺติ กญฺชิกทุติยํ. อสกฺกจฺจํ เทตีติ ๒- อสกฺกริตฺวา ๓- เทติ. อปจิตฺตึ กตฺวา เทตีติ อปจิตฺตีกาเรน ทกฺขิเณยฺเย อคารเวน เทติ. อสหตฺถา เทตีติ สหตฺเถน อทตฺวา ปรหตฺเถน เทติ, อาณตฺติมตฺตเมว กโรตีติ อตฺโถ. อปวิทฺธํ เทตีติ น นิรนฺตรํ เทติ, ๔- ฉฑฺเฑตุกาโม วิย หุตฺวา วมฺมิเก โคธํ ปกฺขิปนฺโต วิย เทติ ๔- สํวจฺฉริกโสณฺฑวลฺลิ ๕- วิย โหติ. อนาคมนทิฏฺฐิโก เทตีติ น กมฺมญฺจ ผลญฺจ สทฺทหิตฺวา เทติ.