ทูตสูตร

๖. ทูเตยฺยสุตฺตวณฺณนา

[๑๖] ฉฏฺเฐ ทูเตยฺยนฺติ ทูตกมฺมํ. คนฺตุมรหตีติ ตํ ทูเตยฺยสงฺขาตํ สาสนํ ธาเรตฺวา หริตุํ อรหติ. โสตาติ โย ตํ อสฺส สาสนํ ๒- เทติ, ตสฺส โสตา. สาเวตาติ ตํ อุคฺคณฺหิตฺวา "อิทํ นาม ตุเมฺหหิ วุตฺตนฺ"ติ ปฏิสาเวตา. อุคฺคเหตาติ สุคฺคหิตํ กตฺวา อุคฺคเหตา. ธาเรตาติ สุธาริตํ กตฺวา ธาเรตา. วิญฺญาตาติ อตฺถานตฺถสฺส ๓- อตฺถํ ชานิตา. วิญฺญาเปตาติ ปรํ วิชานาเปตา. สหิตา สหิตสฺสาติ

@วฏฺฏมูลสงฺขาตมลนฺธการา อวิชฺชา ๒ สี.,ก. ยสฺส สาสนํ ๓ ม. อตฺตนา ตสฺส อิทํ สหิตํ อิทํ อสหิตนฺติ เอวํ สหิตาสหิตสฺส กุสโล, อุปคตานุปคเตสุ เฉโก สาสนํ อาโรเจนฺโต สหิตํ ๑- น สลฺลกฺเขตฺวา อาโรเจนฺติ. น พฺยถตีติ น เวธติ น ฉมฺภติ. อสนฺทิฏฺฐนฺติ ๒- นิสฺสนฺเทหํ วิคตสํสยํ. ปุจฺฉิโตติ ปญฺหตฺถาย ปุจฺฉิโต.

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๑๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “ทูตสูตร”