เตสุ อโนตตฺโต สุทสฺสนกูฏํ จิตฺตกูฏํ กาฬกูฏํ คนฺธมาทนกูฏํ เกลาสกูฏนฺติ อิเมหิ ปญฺจหิ ปพฺพเตหิ ปริกฺขิตฺโต. ตตฺถ สุทสฺสนกูฏํ โสวณฺณมยํ ทฺวิโยชน- สตุพฺเพธํ อนฺโตวงฺกํ กากมุขสณฺฐานํ ตเมว สรํ ปฏิจฺฉาเทตฺวา ฐิตํ. ๑๐- จิตฺตกูฏํ

@๔ ฉ.ม. ถลํ อุสฺสาเรตีติ ๕ ฉ.ม. ถลํ ๖ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ

@๗ ฉ.ม. สนฺทมานปญฺจสตนทีวิจิตฺโต ๘ ฉ.ม. รถการทโห

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๑๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปหาราทสูตร”