วุฏฐิสูตร
2. Sīhanādavagga
1. Sīhanādasuttavaṇṇanā
[11] Dutiyassa paṭhame yena bhagavā tenupasaṅkamīti "sace satthā cārikaṃ pakkamitukāmo assa, imasmiṃ kāle pakkameyya. Handāhaṃ cārikagamanatthāya satthāraṃ āpucchāmī"ti cintetvā bhikkhusaṃghaparivuto upasaṅkami. Āyasmā maṃ bhanteti so kira bhikkhu theraṃ mahatā bhikkhuparivārena āgacchantaṃ disvā "ime bhikkhū tathāgataṃ pahāya sāriputtaṃ parivāretvā nikkhantā, gamanavicchedamassa karissāmī"ti aṭṭhānakopaṃ bandhitvā evamāha. Tattha āsajjāti ghaṭṭetvā. Appaṭinissajjāti akkhamāpetvā accayaṃ adassetvā. Kismiṃ pana so kāraṇe āghātaṃ bandhīti? therassa kira dasabalaṃ vanditvā uṭṭhāya gacchato cīvarakaṇṇo tassa sarīraṃ phusi, vāto paharītipi vadanti. Ettakena āghātaṃ bandhitvā theraṃ mahatā parivārena gacchantaṃ disvā usūyamāno "gamanavicchedamassa karissāmī"ti evamāha. Ehi tvaṃ bhikkhūti satthā tassa bhikkhuno vacanaṃ sutvā "na taṃ bhikkhu sāriputto paharīti vutte `bhante tumhe attano aggasāvakasseva pakkhaṃ vahatha, na mayhan'ti mayi manopadosaṃ katvā
Apāpuraṇaṃ ādāyāti kuñcikaṃ gahetvā. Sīhanādanti seṭṭhanādaṃ sammukhanādaṃ appaṭivattiyanādaṃ. Evaṃ dvīhi mahātherehi ārocito bhikkhusaṃgho rattiṭṭhānadivāṭṭhānāni pahāya satthu santikaṃ agamāsi. Khīyadhammanti kathādhammaṃ.