๖. สักกัจจสูตร

ว่าด้วยความเคารพ

[๗๐] ครั้งนั้น ท่านพระสารีบุตรหลีกเร้นอยู่ในที่สงัด ได้เกิดความคิดคำนึงขึ้น อย่างนี้ว่า “ภิกษุสักการะ เคารพ อาศัยอะไรหนอแลอยู่ จึงละอกุศล เจริญกุศลได้”

ลำดับนั้นแล ท่านพระสารีบุตรจึงมีความคิดดังนี้ว่า