๕. คนพาลมีการเพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง

๖. บัณฑิตมีการไม่เพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง

๗. คนผู้เป็นพหูสูตมีการพิจารณาเป็นกำลัง

๘. สมณพราหมณ์มีขันติ ๑- เป็นกำลัง

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๑,๐๒๔

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “พลสูตร ที่ ๑”