มิจฉัตตสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๑๐๓ · บรรทัด ๔๘๔๔
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๐๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะอาศัยมิจฉัตตะ จึงมีการพลาดจากสวรรค์และมรรคผล ไม่มีการบรรลุสวรรค์และมรรคผล เพราะอาศัยมิจฉัตตะอย่างไร จึงมีการพลาดจากสวรรค์และ มรรคผล ไม่มีการบรรลุสวรรค์และมรรคผลดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีความเห็นผิด ย่อมมีความดำริผิด ผู้มีความดำริผิดย่อมมีวาจาผิด ผู้มีวาจาผิด ย่อมมีการงานผิด ผู้มีการงานผิด ย่อมมีการเลี้ยงชีพผิดผู้มีการเลี้ยงชีพผิด ย่อมมีความพยายามผิด ผู้มีความพยายามผิด ย่อมมี ความระลึกผิด ผู้มีความระลึกผิด ย่อมมีความตั้งใจผิด ผู้มีความตั้งใจผิด ย่อมมีความรู้ผิด ผู้มีความรู้ผิด ย่อมมีความหลุดพ้นผิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะอาศัยมิจฉัตตะอย่างนี้แล จึงมีการ พลาดจากสวรรค์และมรรคผล ไม่มีการบรรลุสวรรค์และมรรคผล ฯ จบสูตรที่ ๓ สัมมัตตสูตร
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๑๐๓ หน้าที่ ๑๘๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑. สมณสัญญาวรรค
- สมณสัญญาสูตรข้อ ๑๐๑ · บรรทัด ๔๘๑๑
- โพชฌงคสูตรข้อ ๑๐๒ · บรรทัด ๔๘๒๗
- สัมมัตตสูตรข้อ ๑๐๔ · บรรทัด ๔๘๕๖
- อวิชชาวิชชาสูตรข้อ ๑๐๕ · บรรทัด ๔๙๐๔
- นิชชรวัตถุสูตรข้อ ๑๐๖ · บรรทัด ๔๙๒๑
- โธวนสูตรข้อ ๑๐๗ · บรรทัด ๔๙๕๖
- ติกิจฉสูตรข้อ ๑๐๘ · บรรทัด ๕๐๐๔
- วมนสูตรข้อ ๑๐๙ · บรรทัด ๕๐๔๖
- นิทธมสูตรข้อ ๑๑๐ · บรรทัด ๕๐๙๑
- อเสขสูตรข้อ ๑๑๑ · บรรทัด ๕๑๑๗
- อเสขธรรมสูตรข้อ ๑๑๒ · บรรทัด ๕๑๓๐