อธรรมสูตร ที่ ๓

๓. ตติยอธมฺมสุตฺตวณฺณนา

ตติเย อุทฺเทสํ อุทฺทิสิตฺวาติ มาติกํ นิกฺขิปิตฺวา. สตฺถุ เจว สํวณฺณิโตติ ปญฺจสุ ฐาเนสุ เอตทคฺเค ฐเปนฺเตน สตฺถารา สํวณฺณิโต. สมฺภาวิโตติ คุณสมฺภาวนาย สมฺภาวิโต. ปโหตีติ สกฺโกติ.

อติสิตฺวาติ อติกฺกมิตฺวา. ชานํ ชานาตีติ ชานิตพฺพกํ ชานาติ. ปสฺสํ ปสฺสตีติ ปสฺสิตพฺพกํ ปสฺสติ. จกฺขุภูโตติ จกฺขุ วิย ภูโต ชาโต นิพฺพตฺโต. ญาณภูโตติ ญาณสภาโว. ธมฺมภูโตติ ธมฺมสภาโว. พฺรหฺมภูโตติ เสฏฺฐสภาโว. วตฺตาติ วตฺตุํ สมตฺโถ. ปวตฺตาติ ปวตฺเตตุํ สมตฺโถ. อตฺถสฺส นินฺเนตาติ อตฺถํ นีหริตฺวา ทสฺเสตา. ยถา โน ภควาติ ยถา อมฺหากํ ภควา พฺยากเรยฺย.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. วิสฺสชฺชนา จ กตา