พระสุตตันตปิฎก · ๕. อริยมรรควรรค
พหุลีกาตัพพธรรมสูตร
เล่มที่ ๒๔ · ข้อ ๑๕๒ · บรรทัด ๕๘๑๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๕๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มากและธรรม ที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มากเป็นไฉน มิจฉาทิฐิ ฯลฯ มิจฉาวิมุติ นี้เรียกว่า ธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน สัมมาทิฐิ ฯลฯ สัมมาวิมุติ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก ฯ จบสูตรที่ ๘
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๔ ข้อ ๑๕๒ บรรทัดที่ ๕๘๑๕–๕๘๒๒ หน้าที่ ๒๕๑ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๕. อริยมรรควรรค
- อริยมรรคสูตรข้อ ๑๔๕ · บรรทัด ๕๗๕๙
- กัณหมรรคสูตรข้อ ๑๔๖ · บรรทัด ๕๗๖๘
- สัทธรรมสูตรข้อ ๑๔๗ · บรรทัด ๕๗๗๖
- สัปปุริสธรรมสูตรข้อ ๑๔๘ · บรรทัด ๕๗๘๓
- อุปปาเทตัพพธรรมสูตรข้อ ๑๔๙ · บรรทัด ๕๗๙๑
- อาเสวิตัพพธรรมสูตรข้อ ๑๕๐ · บรรทัด ๕๗๙๙
- ภาเวตัพพธรรมสูตรข้อ ๑๕๑ · บรรทัด ๕๘๐๗
- อนุสสริตัพพธรรมสูตรข้อ ๑๕๓ · บรรทัด ๕๘๒๓
- สัจฉิกาตัพพธรรมสูตรข้อ ๑๕๔ · บรรทัด ๕๘๓๑