บทว่า ปเคว หีนสฺมึ ความว่า จะป่วยกล่าวไปใยในกามคุณ ๕ ของเหล่ามนุษย์นอกนี้ที่ทรามกว่าอย่างแรกนั้นแล.

บทว่า มโนมยา แปลว่า อันบังเกิดด้วยใจที่สัมปยุตด้วยฌาน.

บทว่า พาราณเสยฺยกํ แปลว่า อันเกิดขึ้นในกรุงพาราณสี.

จริงอยู่ ในกรุงพาราณสีนั้น แม้ฝ้ายก็อ่อน กลุ่มเส้นด้ายก็ดี การทอก็ดี ก็ทำกันด้วยความฉลาด แม้น้ำก็สะอาด จืดสนิท.