บทว่า เปกฺขาตุํ ได้แก่ ให้เห็น.

บทว่า ปสาเหตุํ ได้แก่ กระทำให้เกิดความเลื่อมใสเอง.

บทว่า อธิกรณํ ได้แก่ อธิกรณ์ ๔ มีวิวาทาธิกรณ์เป็นต้น.

บทว่า อธิกรณสมุทยํ ได้แก่ เหตุเกิดอธิกรณ์มีมูลวิวาทเป็นต้น.