บทว่า ปฏฺเฐติ ได้แก่ ประสงค์จะให้ตาย.

บทว่า หตฺถีสมฺพาธํ แปลว่า อันเบียดเสียดด้วยช้าง. ปาฐะว่า หตฺถีมทฺทนํ ก็มี. คำนั้นมีใจความว่า ชื่อว่าหัตถีสัมมัททะ เพราะเป็นที่มีช้างเหยียบย่ำ.

ในคำที่เหลือก็นัยนี้เหมือนกัน.

บทว่า รชนียานิ รูปสทฺทคนฺธรสโผฏฺฐพฺพานิ ความว่า อารมณ์ทั้งหลายมีรูปเป็นต้นที่ทำให้ราคะเกิดเหล่านั้นย่อมเป็นของอร่อยในข้อนั้น. จบอรรถกถาปเวสนสูตรที่ ๕