อนึ่ง ในสูตรนี้ ธรรม ๖๔ ย่อมถึงความเจริญบริบูรณ์ เพราะสัมมาวิมุตติเป็นปัจจัย คือธรรม ๖๔ ได้แก่ ในขณะแห่งโสดาปัตติมรรคจิต สัทธินทรีย์ย่อมบริบูรณ์ เพราะอรรถว่าน้อมใจไป. วิริยินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าประคองใจ. สตินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าเข้าไปตั้งไว้. สมาธินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าไม่ฟุ้งซ่าน. ปัญญินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าเห็น. มนินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่ารู้แจ้ง. โสมนัสสินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าไหลอาบไป. ชีวิตินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่ามีสันตติที่สืบต่อเป็นไปเป็นใหญ่ ฯลฯ ในขณะแห่งอรหัตผลจิต สัทธินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่าน้อมใจเชื่อ ฯลฯ ชีวิตินทรีย์บริบูรณ์ เพราะอรรถว่ามีสันตติที่สืบต่อเป็นไปเป็นใหญ่

ธรรม ๖๔ คือ มรรค ๔ ผล ๔ อย่างละ ๘ๆ ย่อมถึงความบริบูรณ์ด้วยประการดังกล่าวมาฉะนี้. จบอรรถกถานิชชรวัตถุสูตรที่ ๖