แต่นั้น พระเถระเหล่านั้นคิดว่า พวกนี้ไม่ทำความเคารพยำเกรงในพวกเรา จึงไม่สงเคราะห์พวกภิกษุใหม่ ด้วยการสงเคราะห์ ๒ อย่าง คือไม่สงเคราะห์ด้วยธรรมสังคหะ ๑ ไม่สงเคราะห์ด้วยอามิสสังคหะ ๑. ย่อมสงเคราะห์ด้วยอามิสสังคหะ คือด้วยจีวรหรือด้วยด้าย หรือด้วยวัตถุอันเนื่องด้วยบาตรหรือด้วยที่อยู่.

พระเถระเหล่านั้นย่อมไม่ทะนุบำรุงภิกษุผู้ใหม่ทั้งหลายผู้กำลังลำบาก ซูบซีดอยู่ ไม่ให้ศึกษาบาลี อรรถกถา กล่าวหรือแต่งธรรมกถาหรือคัมภีร์อันมีอรรถลี้ลับ.

ภิกษุใหม่ทั้งหลาย เมื่อไม่ได้การสงเคราะห์ทั้งสองอย่างนั้นจากสำนักพระเถระทั้งหลายโดยประการทั้งปวง ย่อมไม่อาจดำรงอยู่ในพระศาสนานี้ได้ ย่อมไม่เจริญศีลขันธ์เป็นต้น เหมือนฝูงโคของนายโคบาลนั้นย่อมไม่เพิ่มขึ้น. ภิกษุเหล่านั้นย่อมเป็นผู้เหินห่างจากธรรมขันธ์ ๕ เหมือนนายโคบาลนั้นเหินห่างจากปัญจโครสฉะนั้น.

ธรรมฝ่ายขาว (กุศลธรรม) ก็พึงทราบการประกอบความด้วยอำนาจความแผกกันจากข้อความที่กล่าวไว้แล้วในธรรมฝ่ายดำ. จบอรรถกถาโคปาลกสูตรที่ ๗