น ลกฺขณกุสโล โหตีติ ๓- คาวีนํ สรีเร กตํ ธนุสตฺติสูลาทิเภทํ ลกฺขณํ น ชานาติ. โส คาวีสุ หฏาสุ วา ปลาตาสุ วา "อชฺช อสุกลกฺขณา จ อสุกลกฺขณา จ คาโว น ทิสฺสนฺตี"ติ ฯเปฯ ปญฺจโครสปริโภคโตปิ ปริพาหิโร โหติ.

น อาสาฏิกํ สาเฏตาติ คุนฺนํ ชาณุกณฺฏกาทีหิ ปหฏฏฺฐาเนสุ วโณ โหติ. ตตฺถ นีลมกฺขิกา อณฺฑกานิ ฐเปนฺติ, เตสํ อาสาฏิกานิ นาม. ๔- ตานิ ทณฺฑเกน

@๓ ฉ.ม. น ลกฺขณกุสโลติ ๔ ฉ.ม. อาสาฏิกาติ นามํ อปเนตฺวา เภสชฺชํ ทาตพฺพํ โหติ, พาโล โคปาลโก ตถา น กโรติ. เตน วุตฺตํ "น อาสาฏิกํ สาเฏตา ๑- โหตี"ติ. ตสฺส คุนฺนํ วณา วฑฺฒนฺติ, คมฺภีรา โหนฺติ, ปาณกา กุจฺฉึ ปวิสนฺติ, คาโว เคลญฺญาภิภูตา เนว ยาวทตฺถํ ติณํ ขาทิตุํ น ปานียํ ปาตุํ สกฺโกนฺติ. ตตฺถ คุนฺนํ ขีรํ ฉิชฺชติ, โคณานํ ชโว หายติ, อุภเยสมฺปิ ชีวิตนฺตราโย โหติ. เอวมสฺส โคคโณปิ ปริหายติ ฯเปฯ ปญฺจ โครสโตปิ ปริพาหิโร โหติ.

เล่มที่ ๒๔ อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต๑๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “โคปาลกสูตร”