๗. ปฐมมหาปญฺหสุตฺตวณฺณนา

[๒๗] สตฺตเม อภิชานาถาติ อภิชานิตฺวา ปจฺจกฺขํ กตฺวา วิหรถ. อภิญฺญายาติ อภิชานิตฺวา. อิธาติ อิมาย. ธมฺมเทสนาย วา ธมฺมเทสนนฺติ ยทิทํ สมณสฺส โคตมสฺส ธมฺมเทสนาย สทฺธึ อมฺหากํ ธมฺมเทสนํ, อมฺหากํ วา ธมฺมเทสนาย สทฺธึ สมณสฺส โคตมสฺส ธมฺมเทสนํ อารพฺภ นานากรณํ วุจฺเจถ, ตํ กินฺนามาติ วทนฺติ. ทุติยปเทปิ เอเสว นโย. อิติ เต มชฺเฌ ภินฺนสุวณฺณํ วิย สาสเนน

@๓ ฉ.ม. อตฺโถติ อภินิพฺพตฺเตสุนฺติ ๔ ฉ.ม. อสฺสาทมทฺทสาติ ๕ ฉ.ม. ปตฺติ สทฺธึ อตฺตโน ลทฺธึ วจนมตฺเตน สมธุรํ ฐปยึสุ. เนว อภินนฺทึสูติ "เอวเมตนฺ"ติ น สมฺปฏิจฺฉึสุ. น ปฏิกฺโกสึสูติ "น อิทํ เอวนฺ"ติ น ปฏิเสเธสุํ. กสฺมา? เต กิร "ติตฺถิยา นาม อนฺธปริสา ๑- ชานิตฺวา วา อชานิตฺวา วา กเถยฺยุนฺ"ติ นาภินนฺทึสุ.