๑๐. ทุติยโกสลสุตฺตวณฺณนา

[๓๐] ทสเม อุยฺโยธิกาย ๓- นิวตฺโต โหตีติ ยุทฺธโต นิวตฺโต โหติ. ลทฺธาธิปฺปาโยติ มหาโกสลรญฺญา กิร พิมฺพิสารสฺส ธีตรํ เทนฺเตน ทฺวินฺนํ รชฺชานํ อนฺตเร สตสหสฺสุฏฺฐาโน กาสีคาโม นาม ธีตุ ทินฺโน. อชาตสตฺตุนา ปิตริ มาริเต มาตาปิสฺส รญฺโญ วิโยคโสเกน นจิรสฺเสว มตา. ตโต ราชา ปเสนทิโกสโล "อชาตสตฺตุนา มาตาปิตโร มาริตา, มยฺหํ ปิตุ สนฺตโก คาโม"ติ ตสฺสตฺถาย อฏฺฏํ กโรติ, อชาตสตฺตุปิ "มยฺหํ มาตุ สนฺตโก"ติ อิติ ๔- ตสฺส คามสฺสตฺถาย. เทฺวปิ มาตุลภาคิเนยฺยา จตุรงฺคินึ เสนํ สนฺนยฺหิตฺวา ยุชฺฌึสุ. ตตฺถ ปเสนทิโกสโล เทฺว วาเร อชาตสตฺตุนา ปราชิโต นครเมว ปาวิสิ. ตติยวาเร "กถํ นุ โข เม ชโย ภเวยฺยา"ติ อุปสฺสุติวเสน ยุชฺฌิตพฺพาการํ ญตฺวา พฺยูหํ ทสฺสิตฺวา อุโภหิ ปสฺเสหิ ปริกฺขิปิตฺวา อชาตสตฺตุํ คณฺหิ. ตาวเทว ชยาธิปฺปายสฺส ลทฺธตฺตา ๕- ลทฺธาธิปฺปาโย นาม อโหสิ.

@๓ ฉ.ม. อุยฺโยธิกา ๔ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม. รจยิตฺวา