Na vaṇaṃ paṭicchādetā hotīti gunnaṃ vuttanayeneva sañjāte vaṇe bhesajjaṃ datvā vākena vā cīrakena vā bandhitvā paṭicchādetabbo hoti. Bālagopālako taṃ na karoti. Athassa gunnaṃ vaṇehi yūsā paggharati, tā aññamaññaṃ nighaṃsanti. Tena aññesampi vaṇā jāyanti. Evaṃ gāvo gelaññābhibhūtā neva yāvadatthaṃ tiṇāni khādituṃ .pe. Paribāhiro hoti.

Na dhūmaṃ kattā hotīti antovasse ḍaṃsamakasādīnaṃ ussannakāle gogaṇe vajaṃ paviṭṭhe tattha tattha dhūmo kātabbo hoti. Apaṇḍitagopālako taṃ na karoti, gogaṇo sabbarattiṃ ḍaṃsādīhi upadduto niddaṃ alabhitvā punadivase araññe tattha tattha rukkhamūlādīsu nipajjitvā niddāyati. Neva yāvadatthaṃ tiṇāni khādituṃ .pe. Paribāhiro hoti.

Na titthaṃ jānātīti titthaṃpi samanti vā visamanti vā sagāhanti vā niggāhanti vā na jānāti. So atitthena gāviyo otāreti. Tāsaṃ visamatitthe pāsāṇādīni akkamantīnaṃ pādā bhijjanti. Sagāhaṃ gambhīratitthaṃ otiṇṇe kumbhīlādayo gāvo gaṇhanti. "ajja ettikā gāvo naṭṭhā, ajja ettikā gāvo naṭṭhā"ti vattabbataṃ āpajjanti. Evamassa gogaṇopi parihāyati .pe. Pañcagorasatopi paribāhiro hoti.

เล่มที่ ๒๔ อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต๑๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “โคปาลกสูตร”