อริยวสสูตร ที่ ๒
10. Dutiyaariyāvāsasuttavaṇṇanā
[20] Dasame yasmā kururaṭṭhavāsino bhikkhū gambhīrapaññākārakā yuttappayuttā, tasmā yathā tesaṃ dīghanikāyādīsu mahānidānādīni kathitāni, evaṃ idampi gambhīraṃ sukhumaṃ tilakkhaṇāhataṃ suttaṃ tatheva avoca. Tattha pañcaṅgavippahīnoti pañcahi aṅgehi vippayutto hutvā khīṇāsavo avasi vasati vasissati. Tasmā ayaṃ pañcaṅga- vippahīnattā ariyassa vāsattā ariyāvāsoti vutto. Esa nayo sabbattha. Evaṃ kho bhikkhave bhikkhu chaḷaṅgasamannāgato hotīti chaḷaṅgupekkhāya samannāgato hoti. Chaḷaṅgupekkhādhammā nāma keti? ñāṇādayo. "ñāṇan"ti vutte kiriyato cattāri
@dissati Ñāṇasampayuttacittāni labbhanti, "satatavihāro"ti vutte aṭṭha mahācittāni, "rajjanadussanaṃ natthī"ti vutte dasa cittāni labbhanti. Somanassaṃ āsevanavasena labbhati. Satārakkhena cetasāti khīṇāsavassa hi tīsu dvāresu sabbakāle sati ārakkhakiccaṃ sādheti. Tenevassa carato ca tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṃ samitaṃ ñāṇadassanaṃ paccupaṭṭhitaṃ hotīti vuccati.