๓. การทำสิ่งที่เป็นสัปปายะ เป็นอาหารของความไม่มีโรค

๔. ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร(มิตรดี) เป็นอาหารของศีล

๕. ความสำรวมอินทรีย์ เป็นอาหารของพรหมจรรย์

๖. การไม่แกล้งกล่าวให้คลาดเคลื่อนจากความจริง เป็นอาหารของมิตร