พึ่งด้วย, ทรงเป็นที่พึ่งของหม่อมฉันด้วย.”

พระราชาทรงสดับคำของพระนางสามาวดีนั้นแล้ว จึงตรัสว่า “บัดนี้ เรายิ่งกลัวมากขึ้น”

แล้วตรัสคาถานี้ว่า

“เรานี้เลือนหลงยิ่งขึ้น, ทิศทั้งปวงย่อมมืดตื้อ