บทว่า สญฺญตสฺส ได้แก่ สำรวมแล้ว คือไม่มีช่อง ด้วยทวารทั้งหลายมีกายเป็นต้น.

บทว่า ธมฺมชีวิโน คือ ผู้เป็นคฤหัสถ์ เว้นความโกงต่างๆ มีโกงด้วยตาชั่งเป็นต้น เลี้ยงชีวิตด้วยการงานอันชอบทั้งหลาย มีทำนาและเลี้ยงโคเป็นต้น, เป็นบรรพชิต เว้นอเนสนากรรมทั้งหลาย ๑- มีเวชกรรม ๒- และทูตกรรม ๓- เป็นต้น เลี้ยงชีวิตด้วยภิกษาจาร ๔- โดยธรรม คือโดยชอบ. ____________________________ ๑- กรรม คือการแสวงหา (ปัจจัย) อันไม่ควร. ๒- กรรมของหมอ หรือกรรม คือความเป็นหมอ. ๓- กรรมของคนรับใช้ หรือกรรม คือความเป็นผู้รับใช้. ๔- การเที่ยวเพื่อภิกษา.

บทว่า อปฺปมตฺตสฺส คือ มีสติไม่ห่างเหิน.

บทว่า ยโสภิวฑฺฒติ ความว่า ยศที่ได้แก่ความเป็นใหญ่ ความมีโภคสมบัติและความนับถือ และที่ได้แก่ความมีเกียรติและการกล่าวสรรเสริญ ย่อมเจริญ.