ความสังเวชเกิดขึ้นแก่พระเถระ แผ่ซ่านไปทั่วสรีระ. ท่านคิดว่า "นี้เป็นอย่างไรหนอแล?" พระศาสดาทรงแสดงธรรมแก่พระเถระ

ฝ่ายพระศาสดาทรงใคร่ครวญว่า "ความเป็นไปของภิกษุผู้เรียนกัมมัฏฐานจากสำนักของเรา ไปแล้วด้วยตั้งใจว่า ‘จักทำสมณธรรม’ เป็นอย่างไรหนอแล?" ทรงเห็นหญิงนั้นแล้ว ทรงทราบกิริยาอนาจารของหญิงนั้น และความเกิดขึ้นแห่งความสังเวชของพระเถระ ประทับนั่งในพระคันธกุฎีนั่นแหละ ตรัสกับพระเถระนั้นว่า "ภิกษุ ที่ๆ ไม่รื่นรมย์ของพวกคนผู้แสวงหากามนั่นแหละ เป็นที่รื่นรมย์ของผู้มีราคะปราศจากแล้วทั้งหลาย."

ก็แลครั้นตรัสอย่างนั้นแล้ว ทรงแผ่พระโอภาสไป

เมื่อจะทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุนั้น ตรัสพระคาถานี้ว่า :-