แม้สตรี ผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ ก็เป็นบัณฑิตได้

ในที่นั้นๆ.

ธิดาเศรษฐีแม้นั้น ครั้นผลักโจรลงไปในเหวแล้ว (คิดว่า) "หากว่า เราจักไปบ้าน, มารดาบิดาจักถามว่า ‘สามีของเจ้าไปไหน?’ หากเราถูกถามอย่างนั้นจะตอบว่า ‘ดิฉันฆ่าเสียแล้ว’ ท่านจักทิ่มแทงเราด้วยหอกคือปากว่า ‘นางคนหัวดื้อ เจ้าให้ทรัพย์พันหนึ่งให้นำผัวมา บัดนี้ ก็ฆ่าเขาเสียแล้ว’ แม้เมื่อเราบอกว่า ‘เขาปรารถนาจะฆ่าดิฉันเพื่อต้องการเครื่องประดับ' ท่านก็จักไม่เชื่อ, อย่าเลยด้วยบ้านของเรา"

ดังนี้แล้ว ทิ้งเครื่องประดับไว้ในที่นั้นนั่นเอง เข้าไปสู่ป่าเที่ยวไปโดยลำดับ ถึงอาศรมของพวกปริพาชกแห่งหนึ่ง ไหว้แล้ว กล่าวว่า "ท่านผู้เจริญ ขอท่านทั้งหลายจงให้การบรรพชา ในสำนักของท่านแก่ดิฉันเถิด."