ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสกะนางว่า "เธอเข้าใจว่า ‘บุตรของเราเท่านั้นตาย’, ความตายนั่นเป็นธรรมยั่งยืนสำหรับสัตว์ทั้งหลาย, ด้วยว่า มัจจุราชฉุดคร่าสัตว์ทั้งหมดผู้มีอัธยาศัยยังไม่เต็มเปี่ยมนั่นแล ลงในสมุทรคืออบาย ดุจห้วงน้ำใหญ่ฉะนั้น"

เมื่อจะทรงแสดงธรรม จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :-

มฤตยู ย่อมพาชนผู้มัวเมาในบุตรและสัตว์ของเลี้ยง

ผู้มีใจซ่านไปในอารมณ์ต่างๆ ไป ดุจห้วงน้ำใหญ่พัดชาวบ้าน