บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กทริยา คือ ผู้มีความตระหนี่เหนียวแน่น. ผู้ไม่รู้จักประโยชน์ในโลกนี้และโลกหน้า ชื่อว่าพวกพาล บัณฑิตชื่อว่าธีรชน

สองบทว่า สุขี ปรตฺถ ความว่า ธีรชนนั้น เมื่อเสวยทิพยสมบัติ ชื่อว่าเป็นผู้มีความสุขในโลกหน้า เพราะบุญอันสำเร็จแต่การอนุโมทนาทานนั้นนั่นเอง.

ในเวลาจบเทศนา ชุณหอำมาตย์ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล

เทศนาได้มีประโยชน์แม้แก่บริษัทผู้ประชุมกันแล้ว.