ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง)
คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันส้นบีบ (หนักส้น)
คนเจ้าโมหะย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลายเท้า)
คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้วมีรอยเท้าเช่นนี้ นี้.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที