ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสถามพราหมณ์นั้นว่า "พราหมณ์ ก็ท่านรู้ไหมว่า ความโศกเกิดแล้วแก่ท่าน เพราะอาศัยอะไร?"

เมื่อพราหมณ์กราบทูลว่า "พระโคดมผู้เจริญ ข้าพเจ้าไม่ทราบ ก็ท่านทราบหรือ?"

จึงตรัสว่า "อย่างนั้น พราหมณ์ ความจริง ความโศกก็ดี ภัยก็ดี เมื่อจะเกิด ย่อมอาศัยตัณหาเกิดขึ้น"

ดังนี้ แล้วตรัสพระคาถานี้ว่า :-