ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :-

๓. อยสา ว มลํ สมุฏฺฐิตํ ตทุฏฺฐาย ตเมว ขาทติ เอวํ อติโธนจารินํ สานิ กมฺมานิ นยนฺติ ทุคฺคตึ. สนิมตั้งขึ้นแต่เหล็ก ครั้นตั้งขึ้นแต่เหล็กแล้วย่อมกัดเหล็ก นั่นเอง ฉันใด; กรรมทั้งหลายของตนย่อมนำบุคคลผู้มัก ประพฤติล่วงปัญญาชื่อว่าโธนา ไปสู่ทุคติ ฉันนั้น. แก้อรรถ

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อยสา คือแต่เหล็ก.

บทว่า สมุฏฺฐิตํ คือตั้งขึ้นแล้ว.