บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำกิจที่ควรทำก่อนไว้

(ทำ) ภายหลัง บุคคลนั้นย่อมเดือดร้อนภายหลัง เหมือน

มาณพผู้หักกิ่งไม้กุ่มฉะนั้น. ____________________________ ๑- ขุ. ชา. เล่ม ๒๗/ข้อ ๗๑; อรรถกถา ขุ. ชา. เล่ม ๒๗/ข้อ ๗๑ วรุณชาดก. ๒/๑๑๙

ได้ยินว่า ภิกษุเหล่านั้นได้เป็นมาณพ ๕๐๐ ในกาลนั้น มาณพผู้เกียจคร้านได้เป็นภิกษุนี้ ส่วนอาจารย์ได้เป็นพระตถาคตด้วยประการฉะนี้.