๗. อุจฺฉินฺท สิเนหมตฺตโน กุมุทํ สารทิกํว ปาณินา สนฺติมคฺคเมว พฺรูหย นิพฺพานํ สุคเตน เทสิตํ. เธอจงตัดความเยื่อใยของตนเสีย เหมือนบุคคลถอน ดอกโกมุทที่เกิดในสรทกาลด้วยมือ, จงเจริญทางแห่ง สันติทีเดียว (เพราะ) พระนิพพาน อันพระสุคตแสดง แล้ว. แก้อรรถ

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อุจฺฉินฺท คือ จงตัดด้วยอรหัตมรรค.

บทว่า สารทิกํ ได้แก่ ที่เกิดแล้วในสรทกาล.

บทว่า สนฺติมคฺคํ คือ ซึ่งทางอันมีองค์ ๘ ที่ยังสัตว์ให้ถึงพระนิพพาน.