ย่อมประกอบคนไว้ในกิจที่มิใช่ธุระ การแนะนำเขาก็

แสนยาก เพราะเขาถูกว่ากล่าวโดยดี ก็โกรธ พาลนั้น

ไม่รู้จักวินัย การไม่เห็นเขาเสียได้ก็เป็นการดี.

พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อทรงติเตียนการคบพาลโดยอาการทั้งปวงอย่างนี้ จึงตรัสว่า การไม่คบพาลเป็นมงคล บัดนี้ เมื่อทรงสรรเสริญการคบบัณฑิต จึงตรัสว่า การคบบัณฑิตเป็นมงคล.