ดังนี้แล้ว ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า :-

๑๑. หนนฺติ โภคา ทุมฺเมธํ โน จ ปารคเวสิโน โภคตณฺหาย ทุมฺเมโธ หนฺติ อญฺเญว อตฺตนํ. ติณโทสานิ เขตฺตานิ ราคโทสา อยํ ปชา ตสฺมา หิ วีตราเคสุ ทินฺนํ โหติ มหปฺผลํ. โภคะทั้งหลายย่อมฆ่าคนทรามปัญญา แต่ไม่ฆ่า คนผู้แสวงหาฝั่งโดยปกติ, คนทรามปัญญา ย่อมฆ่าตน เหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะความทะยานอยากในโภคะ. แก้อรรถ

บรรดาบทเหล่านั้น บาทพระคาถาว่า โน จ ปารคเวสิโน ความว่า แต่โภคะทั้งหลายย่อมไม่ฆ่าบุคคลผู้แสวงหาฝั่ง คือพระนิพพานโดยปกติ.

บาทพระคาถาว่า หนฺติ อญฺเญว อตฺตนํ ความว่า บุคคลผู้มีทรามปัญญาย่อมฆ่าตนเองดุจฆ่าผู้อื่น เพราะความทะยานอยาก ซึ่งเกิดขึ้นเพราะอาศัยโภคะทั้งหลาย.