ฉิบหายเพราะพูดมาก (มิใช่หรือ).

แล้วตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ธรรมดาภิกษุพึงเป็นผู้สำรวมปาก ประพฤติสม่ำเสมอ ไม่ฟุ้งซ่าน มีจิตสงบ" ____________________________ ๑- ขุ. ชา. เล่ม ๒๗/ข้อ ๒๗๙. กัจฉปชาดก. อรรถกถากัจฉปชาดก

ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :-

๓. โย มุขสญฺญโต ภิกฺขุ มนฺตภาณี อนุทฺธโต อตฺถํ ธมฺมญฺจ ทีเปติ มธุรํ ตสฺส ภาสิตํ. ภิกษุใด สำรวมปาก มีปกติกล่าวด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน แสดงอรรถและธรรม, ภาษิตของภิกษุนั้น ย่อมไพเราะ. แก้อรรถ