ภิกษุทั้งหลายเห็นแล้วไปยังวิหาร กราบทูลเนื้อความนั้นแด่พระศาสดา. ควรตัดชะเนาะและเชือกภายใน

พระศาสดาตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ชะเนาะและเชือกนั่นเป็นแต่ภายนอก คนใดคนหนึ่งก็ตัดชะเนาะและเชือกเหล่านั้นได้ทั้งนั้น, ฝ่ายภิกษุตัดชะเนาะคือความโกรธ และเชือกคือตัณหาอันเป็นไปภายในควร"

ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :-

๑๕. เฉตฺวา นทฺธึ วรตฺตญฺจ สนฺทานํ ๑- สหนุกฺกมํ อุกฺขิตฺตปลิฆํ พุทฺธํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณํ. เราเรียกบุคคลผู้ตัดชะเนาะ เชือก และเครื่อง ต่อพร้อมทั้งหลาย ผู้มีลิ่มสลักอันถอนขึ้นแล้ว ผู้รู้แล้ว นั้นว่า เป็นพราหมณ์. ____________________________