พระศาสดาตรัสว่า "ถูกแล้ว พราหมณ์ ภิกษุนั่นเป็นผู้มีภาระอันปลงแล้ว"

ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :-

๑๙. โย ทุกฺขสฺส ปชานาติ อิเธว ขยมตฺตโน ปนฺนภารํ วิสญฺญุตฺตํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณ์. ผู้ใด ในศาสนานี้แล รู้ชัดความสิ้นไปแห่งทุกข์ ของตน, เราเรียกผู้นั้น ซึ่งมีภาระอันปลงแล้ว ผู้พราก ได้แล้วว่า เป็นพราหมณ์. แก้อรรถ

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทุกฺขสฺส ได้แก่ ขันธทุกข์.