ในขณะนั้นนั่นเอง อาพาธนั้นของพระองค์ก็สงบระงับ.

พราหมณ์คิดว่า "ไทยธรรมเราให้แก่ใครหนอแล? จึงมีผลมาก, เราจักทูลถามพระศาสดา" พราหมณ์นั้นไปสู่สำนักพระศาสดาแล้ว

เมื่อจะทูลถามเนื้อความนั้น จึงกล่าวคาถานี้ว่า :-

บุคคลควรให้ไทยธรรมในบุคคลไหน? ไทย-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๗๔

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”