ท่านเรียกว่า อนุโลม เพราะกระทำกิจที่ตนควรกระทำ.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่า อนุโลม เพราะท่านกล่าวตั้งแต่ต้นจนถึงที่สุด หรือเพราะอนุโลมตามความเป็นไป ซึ่งอนุโลมนั้น.

บทว่า สาธุกํ มนสากาสิ ได้แก่ กระทำไว้ในใจโดยเคารพ.

อธิบายว่า ปัจจยธรรมใดๆ เป็นปัจจัยแก่ปัจจยุปปันนธรรมใดๆ โดยความเป็นปัจจัยมีเหตุปัจจัยเป็นต้น โดยประการใดๆ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระทำธรรมทั้งหมดนั้นไว้ในพระทัยไม่ให้วิปริต ไม่ให้ลดลง โดยทรงพิจารณาหมดไม่ให้เหลือ.