ก็ภิกษุผู้เป็นอย่างนี้ พึงรู้นิพพานของตน คือพึงรู้ พึงคิดถึงอนุปาทิเสสนิพพานธาตุของตนอย่างเดียวเท่านั้น เพราะไม่มีกรณียกิจอันยิ่ง เพราะทำกิจเสร็จแล้ว

อธิบายว่า แม้กิจอื่นที่เธอจะพึงคิดก็ไม่มี. จบอรรถกถาโกลิตสูตรที่ ๕