ชื่อว่าผู้คงที่ คือเป็นพระอรหันต์ เพราะถึงลักษณะของความเป็นผู้คงที่ เพราะไม่มีวิการในอารมณ์ทั้งปวงมีอิฏฐารมณ์เป็นต้น

ชื่อว่าก้าวล่วง คือก้าวล่วงด้วยดี ซึ่งภพทั้งปวง คือภพแม้ทั้งหมดมีประเภทตามที่กล่าวแล้ว ไม่จัดเข้าในที่ใดที่หนึ่ง โดยที่แท้เป็นผู้หาบัญญัติมิได้เบื้องหน้าแต่ปรินิพพานไป เหมือนไฟหมดเชื้อ ฉะนั้น.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถือเอายอดแห่งอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ จึงให้มหาอุทานนี้จบลง ด้วยประการฉะนี้. จบอรรถกถาโลกสูตรที่ ๑๐

จบนันทวรรควรรณนาที่ ๓