บทว่า มุตฺโต โส มารพนฺธนา ความว่า ผู้นั้น คือผู้เป็นอย่างนั้น ได้แก่ผู้มีกิเลสเครื่องพยุงสัตว์ไว้ในภพหมดสิ้นแล้ว หลุดพ้นแล้ว จากเครื่องผูกแห่งมารทั้งปวง ท่านไม่มีกิจที่จะต้องทำ เพราะท่านพ้นจากเครื่องผูกแห่งมาร เพราะฉะนั้น พระธรรมเสนาบดีจึงพิจารณาความสงบของตน.

คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. จบอรรถกถาสารีปุตตสูตรที่ ๑๐

จบเมฆิยวรรควรรณนาที่ ๔

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ