ทิฏฐิคติกบุคคลทั้งหลายข้องอยู่ในทิฏฐิ คือทิฏฐินิสัย ยังไม่ถึงคือยังไม่บรรลุพระนิพพาน กล่าวคือเป็นที่หยั่งลง หรืออริยมรรคอันเป็นอุบายเครื่องบรรลุพระนิพพานนั้น เพราะเป็นฝั่ง หรือเป็นที่พึ่งของทิฏฐิคติกบุคคลเหล่านั้นจึงจม คือหมกอยู่ในระหว่าง คือในท่ามกลางโอฆะ ๔ มีกาโมฆะเป็นต้น หรือห้วงน้ำใหญ่ คือสงสารนั่นแหละ.

อริยมรรคและพระนิพพาน ชื่อว่าธรรมเป็นเครื่องหยั่งลง เพราะเป็นเครื่องหยั่งลงหรือเป็นที่ตั้งอาศัย. ในที่นี้ เพราะรัสสะ โอคาธํ นั่นแล จึงกล่าวว่า โอคธํ. มีการแยกบทว่า ตํ โอคธํ เป็น ตโมคธํ. จบอรรถกถาทุติยกิรสูตรที่ ๕