แม้อันนี้ก็เป็นรัตนะอันประณีตในพระสงฆ์

ความของสัจจวจนะนั้นก็พึงทราบตามนัยที่กล่าวมาก่อนนั่นแล. พวกอมนุษย์ในแสนโกฏิกัป พากันยอมรับพุทธอาชญาแห่งพระคาถาแม้นี้แล. พรรณนาคาถาว่า เย สุปฺปยุตฺตา

พระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นตรัสสัจจวจนะด้วยคุณของสังฆรัตนะ โดยพระผู้ตั้งอยู่ในมรรคและพระผู้ตั้งอยู่ในผลอย่างนี้แล้ว บัดนี้ จึงเริ่มตรัสด้วยคุณของพระขีณาสวบุคคลทั้งหลาย ผู้เสวยสุขในผลสมาบัติบางเหล่าเท่านั้นว่า เย สุปฺปยุตฺตา เป็นต้น.

ในคำนั้น คำว่า เย เป็นคำอุเทศที่ไม่แน่นอน.