ตัณหา อันชื่อว่าสริตาซ่านไปในอารมณ์ต่างๆ ดุจเครือเถา. ____________________________ ๑- ขุ. ธ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๓๔ ๒- ขุ. มหา. เล่ม ๒๙/ข้อ ๑๔ อภิ. สงฺ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๗๓๗

บทว่า ฉินฺนํ วฏฺฏํ น วตฺตติ ความว่า วัฏฏะอันขาดแล้วด้วยการตัดขาดกิเลสวัฏอย่างนี้ กัมมวัฏที่ตัดขาดด้วยการให้ถึงความไม่เกิดขึ้นเป็นธรรม และความไม่มีวิบากเป็นธรรม ย่อมไม่เป็นไป คือย่อมไม่เกิด.

บทว่า เอเสวนฺโต ทุกฺขสฺส ความว่า ความไม่เป็นไปแห่งกัมมวัฏ เพราะกิเลสวัฏไม่มีโดยประการทั้งปวงนั้น คือความไม่เกิดขึ้นแห่งวิปากวัฏต่อไป โดยส่วนเดียวแท้ๆ เป็นที่สุด เป็นเขตกำหนด เป็นภาวะที่หมุนเวียน ของสังสารทุกข์ แม้ทั้งสิ้น. จบอรรถกถาทุติยภัททิยสูตรที่ ๒

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๕,๒๓๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททิยสูตร ที่ ๒”