บทว่า สีโตทกา ได้แก่ น้ำเย็น.

บทว่า เสโตทกา ได้แก่ น้ำปราศจากเปือกตม.

จริงอยู่ น้ำ โดยสภาวะมีสีขาว แต่กลายเป็นอย่างอื่น ด้วยอำนาจพื้นที่ และขุ่นมัวไปด้วยเปือกตม. แม่น้ำ แม้ขาว มีทรายหยาบสะอาด เกลื่อนกล่นมีสีขาวไหลไป. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า เสโตทกา น้ำขาว.

บทว่า สุปติฏฺฐา แปลว่า ท่าดี.