บทว่า ทสฺสนสมฺปทาย ได้แก่ ด้วยความถึงพร้อมแห่งโสดาปัตติมรรค. จริงอยู่ โสดาปัตติมรรคเห็นพระนิพพานแล้ว ท่านจึงเรียกว่า ทัสสนะ เพราะเห็นพระนิพพานก่อนธรรมทั้งปวง ด้วยความถึงพร้อมแห่งกิจที่ควรทำ. ความปรากฏแห่งโสดาปัตติมรรคนั้นอยู่ในตน ชื่อว่า ทัสสนสัมปทา พร้อมด้วยทัสสนสัมปทานั้นนั่นแล.

ศัพท์ว่า สุ ในคำว่า ตยสฺสุ ธมฺมา ชหิตา ภวนฺติ นี้เป็นนิบาต ลงในอรรถสักว่าทำบทให้เต็ม เหมือนในประโยคเป็นต้นว่า ๑-

อิทํ สุ เม สาริปุตฺต มหาวิกฏโภชนสฺมึ โหติ

ดูก่อนสารีบุตร นี้แลเป็นการฉันอาหารแบบมหาวิกัฏของเราละ ____________________________ ๑- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๑๘๒