ปรากฏในความหมายว่าปการะ (ประการ) ในประโยคเป็นต้นว่า ๕- ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนพาลมีภัยเฉพาะหน้า บัณฑิตไม่มีภัยเฉพาะหน้า คนพาลมีอุปัทวะ บัณฑิตไม่มีอุปัทวะ คนพาลมีอุปสรรค บัณฑิตไม่มีอุปสรรค ด้วยประการดังพรรณนามานี้แล.

ปรากฏในความหมายว่านิทัสสนะ ในประโยคเป็นต้นว่า ๖- ดูก่อนกัจจานะ ความเห็นที่ว่า มีอยู่แล ก็เป็นที่สุดโต่งอันหนึ่ง ดูก่อนกัจจานะ ความเห็นที่ว่า ไม่มีแล ก็เป็นที่สุดโต่งอันหนึ่ง.

ปรากฏในความหมายว่าอวธารณะ อธิบายว่า ในการตกลงใจ ในประโยคเป็นต้นว่า ๗- หากใครจะพึงกล่าวอย่างนี้ว่า ชราและมรณะมีเพราะมีสิ่งนี้เป็นปัจจัย บุคคลนั้นก็จะพึงถูกคัดค้าน ดังนี้ว่า ชราและมรณะมี เพราะมีชาติเป็นปัจจัย. ____________________________ ๑- สํ. ข. เล่ม ๑๗/ข้อ ๑๕๙ ๒- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๒๑ ๓- ที. สี. เล่ม ๙/ข้อ ๓ ๔- ขุ. มหา. เล่ม ๒๙/ข้อ ๓๓๑ ขุ. มหา. เล่ม ๒๙/ข้อ ๓๔๑ ๕- องฺ. ติก. เล่ม ๒๐/ข้อ ๔๔๐ ๖- สํ. นิ. เล่ม ๑๖/ข้อ ๔๔ ๗- ที. มหา. เล่ม ๑๐/ข้อ ๕๗

ในที่นี้ อิติศัพท์นี้นั้น พึงเห็นว่าปรากฏในความหมายว่า ปการะ นิทัสสนะและอวธารณะ.