๕. มีความหมายว่าบำเพ็ญฌาน ในประโยคเป็นต้นว่า ๔- นักปราชญ์เหล่าใดบำเพ็ญฌาน.

๖. มีความหมายว่ารู้แจ้งได้ทางโสตประสาท ในประโยคเป็นต้นว่า ๕- รูปอารมณ์ที่ได้เห็นแล้ว สัททารมณ์ที่ได้ฟังแล้ว คันธารมณ์ รสารมณ์ และโผฏฐัพพารมณ์ที่ได้ทราบแล้ว.

๗. มีความหมายว่าทรงจำไว้ซึ่งอารมณ์ที่รู้แจ้งตามแนวแห่งโสตทวาร ในประโยคเป็นต้นว่า ๖- บุคคลผู้เป็นพหูสูตทรงจำสิ่งที่ได้ฟังมาแล้ว สั่งสมสิ่งที่ได้ฟังมาแล้วไว้. ____________________________ ๑- ขุ. อุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๕๑ ๒- วิ. ภิกฺขุนี. เล่ม ๓/ข้อ ๑ ๓- ขุ. ขุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๘ ๔- ขุ. ธ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๒๔ ๕- องฺ. จตุกฺก. เล่ม ๒๑/ข้อ ๒๔ ๖- องฺ. ปญฺจก. เล่ม ๒๒/ข้อ ๘๘

แต่ในที่นี้ สุตะศัพท์นั้นมีความหมายว่า ทรงจำไว้แล้วตามแนวแห่งโสตทวาร หรือการทรงจำไว้ตามแนวแห่งโสตทวาร.