ธัมมะศัพท์ ย่อมปรากฏในความมี ปริยัติ สัจจะ สมาธิ ปัญญา ปกติ บุญ อาบัติ สุญญตา เญยยะ สภาวะ เป็นต้น. มีความว่าปริยัติ ในบทมีอาทิว่า ๕- ตถาหิสฺส อิธ ภิกฺขุ ธมฺมํ ปริยาปุณาติ เป็นความจริง ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเรียนธรรม.

มีความว่าสัจจะ ในบทมีอาทิว่า ๖- ทิฏฺฐธมฺโม เห็นธรรมแล้ว

มีความว่าสมาธิ ในบทมีอาทิว่า ๗- พระผู้มีพระภาคเจ้าเหล่านั้นได้เป็นผู้มีธรรมอย่างนี้.

มีความว่าปัญญา ในบทมีอาทิว่า ๘- สจฺจํ ธมฺโม ธิติ จาโค สเว เปจฺจ น โสจติ