มาในจตุตถีวิภัตติ ในบทเป็นต้นว่า ๗- ปรมตฺถปริยายํ โว ภิกฺขเว เทเสสฺสามิ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงปรมัตถปริยายแก่พวกเธอ.

ในที่นี้พึงทราบว่า โวศัพท์มาในจตุตถีวิภัตติ. ____________________________ ๒- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๓๖๒ ๓- ม. ม. เล่ม ๑๓/ข้อ ๑๘๖ ๔- ม. ม. เล่ม ๑๓/ข้อ ๑๘๖ ๕- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๓๘๒ ๖- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๓๑ ๗- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๓๔๕

บทว่า ปาฏิโภโค ได้แก่ ผู้รับรอง.

จริงอยู่ ผู้นั้นอาศัยผู้รับรอง ยืมทรัพย์ของผู้มีทรัพย์ ฝากไว้แก่ผู้รับรอง เมื่อถึงคราวจะใช้ก็นำทรัพย์จากผู้รับรองนั้นมาใช้ เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ปฏิโภโค (ผู้รับรอง) ผู้รับรองนั่นแล ชื่อว่าปาฏิโภโค.